· 

Een positief geloof in wijn.

Oosterhoutse zusterwijn nu al uitverkocht

 

OOSTERHOUT - Wie nog een fles zusterwijn van het Oosterhoutse Sint-Catharinadal wil kopen, is te laat. In de kloosterwinkel zijn drie weken na de lancering alle flessen witte wijn en rosé erdoorheen. Belangstellenden kunnen de 'godendrank' nog wel proeven in het wijnhuis op het kloosterterrein. (bron: BN de stem 09-07-’18)

 

 

Behoud voor de toekomst.

 

Een aantal jaren geleden zijn een zeventiental zusters (nu nog maar zestien) van het Sint-Catharinadal in Oosterhout begonnen met het kweken van druiven met als ultiem doel; wijn maken. In Brabant. Waar anders? De laatste actieve nonnen die wij nog in onze omgeving hadden zijn allen her-ge-plaatst. Ik mis ze. Ik vond het altijd wel koddig wanneer zuster Hoeplala in habijt op haar brommertje ’s woensdags richting het centrum van Hilversum scheurde. Om een lekker stukje kaas te kopen op de markt, althans, zo stel ik me dat dan voor. Hun klooster wordt vandaag de dag gebruikt voor een t.v. programma. Iets met lastige pubers die weer een scholingspoging wagen.

 

Een foto van twee nonnen in vol ornaat bij wijncuves doet mijn fantasie gelijk op hol slaan.

 

Ik kan er niets aan doen maar ik zie de dames tijdens het gehele proces levendig voor me. Zuster Mechtild die met een speciaal voor dit doel geprepareerde rollator, voorzien van extra brede banden door de wijngaard schuifelt. Haar snoeischaartje veilig opgeborgen in het mandje voorop. Daarbij is het aardig door buffelen om de één na grootste wijngaard van ons land helemaal gesnoeid te krijgen. Een goede snoei bevorderd de kwaliteit van de wijn, dat weet iedere serieuze wijndruiventeler. En 35.300 wijnstokken is best een pittig kluske.

 

Priorin Maria Magdalena (links) en zuster Mechteld tussen de wijnketels
Nonnen in de wijnkelder

(Geinig onderschrift. In tegenstelling tot de zusters weet de verslaggever blijkbaar niet dat in die ketels het eigenlijke vinifiëren oftewel wijn maken geschiedt, maar dat terzijde.)

 

Diezelfde zuster Mechtild gebruikt haar geprepareerde rollator in de oogsttijd om lekker op te zitten tijdens de pluk. Neem het haar eens kwalijk. Niet iedere non is overigens gekwalificeerd om te snoeien en te plukken.

Voor zuster Norberta bijvoorbeeld is het werk in de wijngaard te helaas te zwaar maar die mag misschien wèl helemaal losgaan tijdens het trappen van de druiven nadat deze geoogst zijn. Ik stel me zo voor dat de zusters dat nog op de ouderwetse manier doen. Habijtje opstropen, gezondheidsstappers uit en stampen maar.

 

Ooit, heel lang geleden, heb ik dat zelf mogen doen in de portstreek. Op Quinta de Vesuvio. Daar worden nog, ouderwets, in hele grote betonnen bakken, de druiven getrapt. En niet zomaar... nee, op soort van commando en volgens een vast patroon. Drie rijen dik van tien man, één stap naar voren en weer twee terug tot de gehele bak betrapt is. En vervolgens weer terug, ritmisch gecoördineerd door de trapdirigent die op de rand van de ‘lagare’ postgevat heeft. Als beloning mag er aan het eind van de trapsessie, onder het genot van luidkeels gezang en landwijn, die in een jerrycan rondgaat, vrij getrapt en gedanst worden. Voor zover mogelijk in die druivenpulp.

 

Een bijzondere ervaring! Wat ik heel apart vond was dat je met de voeten/benen kon voelen dat de druiven begonnen te gisten. Er was namelijk een groot verschil tussen stapje vooruit en daar waar je vandaan kwam. Het nieuw betreden druiventerrein was koud en daar waar al wat heen en weer gestampt was werd steeds warmer als gevolg van de gisting.

Als souvenir hadden we de rest van de vakantie paarse voetzolen om mee te pronken op het strand.

 

Wat ik het meest bijzondere vind aan het bericht over de nonnen die een wijngaard zijn begonnen is hun ongeëvenaarde optimisme. Ze zijn dit niet zomaar begonnen, nee, ze zijn dit gaan doen met het oog op de toekomst. Voor het behoud van hun convent. Mind you...de gemiddelde leeftijd ligt waarschijnlijk rond de zeventig en ik heb niet het idee dat er veel nieuwe nonnen staan te popelen om in het ambt te stappen.

 

Over positieve mind-set gesproken...

 

De wijn is in ieder geval uitverkocht. Op de privévoorraad van de zusters na, die bewaren ze voor hun eerstvolgende feestje. Dat zal waarschijnlijk de geboorte van Jezus zijn.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Karin Rietveld (dinsdag, 17 juli 2018 18:46)

    Misschien iets voor.mij, wijn maken in Brabant, bij lieve nonnen !!!!

    Arendjan, ik heb genoten van je leuke.blog�